*Kaylie vertelt; Het was een rollercoaster

Al eerder heb je kunnen lezen over  *Kaylie die met 8 weken een miskraam kreeg. Helaas had haar lichaam nog wel klachten. Zo liep de menstruatie niet zoals het hoorde.
Ze besluit ovulatie testen te gebruiken en als ze drie dagen over tijd is doet ze een zwangerschapstest. Tranen van geluk en blijdschap maken plaats voor angst wanneer ze op een ochtend wakker wordt met veel buikpijn. Zou het een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zijn of toch weer een miskraam?

Op een maandag ging ik sporten. Nadat mijn sportprogramma zwangerschap proof gemaakt was kon ik er weer tegen aan. Ik voelde me verder goed en voor het eerst in mijn leven was ik zwanger gaan sporten!
Mijn vriend had ik inmiddels ook op de hoogte gebracht dat ik weer zwanger was. Ondanks dat hij over the moon was, klonk hij wat terughoudend. Ergens logisch want hij wilt zich niet weer ‘binden’ aan een mogelijke miskraam. De angst en de zorgen zaten bij ons beide.

Naar het ziekenhuis
Helaas werd ik dinsdagochtend wakker met veel buikpijn en hing ik gelijk met de verloskundige aan de telefoon. Ze verwees me meteen door naar de gynaecoloog en ik mocht langskomen. Er werd een inwendige echo gedaan en ze wisten niet zeker of ik een BBZ (buitenbaarmoederlijke zwangerschap) had of dat het nog moest innestelen in mijn baarmoeder.
Woensdag kreeg ik meer pijn en mocht ik meteen onder het mes. Het idee dat ik 1 uur later wakker zou worden zonder kindje en 1 eierstok minder stond me niet aan. Ik voelde me verslagen en ging dus ook huilend en angstig de OK in. De arts, verpleegkundige en de anesthesisten gaven me ook echt de tijd om deze emoties de loop te laten en daarvoor ben ik ze zo dankbaar! Toen ik wakker werd lag ik op Medium Care. Dit omdat de uitslaapkamer van het ziekenhuis gesloten was. Geen idee waarom.
Ik was in paniek en niemand wil/kon me vertellen wat ze nou hadden gedaan. Dat moest de arts zelf doen.

Toch zwanger?
Inmiddels was ik al 45 minuten op mijn kamer terug en de arts was er nog niet. Ik vroeg me af of hij mij vergeten was of wilde hij me de tijd geven om alles te verwerken? Twee uur later kwam hij eindelijk langs met de mededeling;  “We hebben niks hoeven te verwijderen. Morgen maken we een echo om te kijken of het kindje zich heeft genesteld”.
Het besef kreeg ik echt pas toen een verpleegkundige mijn kamer in kwam lopen en ik haar verbaasd vertelde dat ik nog zwanger was. Tranen van geluk, emotioneel door de hormonen, maar ook tranen van de rollercoaster die ik ben door gegaan de afgelopen dagen.De dagen daarop volgde twee echo’s met.. Jawel EEN BABY!!! Met een termijn van ongeveer 5 weken zwanger.
Anderhalve week later mocht ik bij de verloskundige terug en werd er een echo gemaakt. Ik was zo zenuwachtig dat ik begon te ratelen en eigenlijk gelijk op de bank ging liggen om die echo maar te doen. Zou het hartje kloppen? Zou het goed zijn gegroeid?
Gegroeid was het zeker! Dat was meteen te zien en toen zag ik iets kloppen.. Volgens mij kwamen alle emoties van de afgelopen weken eruit. Wat heb ik gehuild!! Met 9 weken hadden we een super mooie echo en een kloppend hartje.

Zwanger van een…..
De rust begint weer wat terug te komen in huis en bij mezelf. Het was spannend, eng en zeer emotioneel, maar zoals het er naar uit ziet mogen wij begin maart 2018 ons 2e kindje verwachten!
Inmiddels ben ik 16 weken zwanger en weten we sinds kort dat we een meisje verwachten!

You might also like

Leave A Reply

Your email address will not be published.